Quokka Sweater - Compagnie M.

Quokka Sweater - Compagnie M.

DSCN5767.jpg

Nee, ik ga niet mee doen. Ik ga niet testen. Nee. Nee. 
Nee.

Nee.

Ok dan. Wanneer moet-ie klaar zijn?

Zo ging het ongeveer toen ik de eerste oproep zag van Compagnie M. om de Quokka sweater te testen. Het was best druk op dat moment, en ik had nog genoeg WIP's op mijn naalden staan. Tot ik de mini-versie van de trui in mijn instagram feed zag voorbij komen. Als je me ooit iets wilt laten breien, toon me de mini-versie. Altijd raak.

Hoewel Felix al begon te fantaseren over zijn volgende trui, breide ik toch voor Tom: klein en minder veeleisend zijn namelijk twee doorslaggevende argumenten als er wat tijdsdruk op zit. Ik toonde hem wat bollen wol die nog in mijn kast lagen en hij viste er - zoals alleen een onverschillige driejarige dat kan - twee bollen uit. Roest en ijsblauw. 

Het ding zat in 1-2-3 in elkaar. Het model is redelijk eenvoudig en de handleiding is gewoon super duidelijk. Dat is al een mooi voordeel. Maar dé reden waarom ik zo enthousiast ben over het patroon, is de pasvorm. Die trui zit rond dat lijfje als een schil rond een banaan. Echt, het past mooi aan terwijl er toch voldoende bewegingsruimte blijft, de mouwen hebben de perfecte lengte, zijn hoofd kan erdoor zonder dat ik zijn oren en neus moet amputeren. En het heeft een zak. Als je drie jaar bent, is dat natuurlijk van levensbelang.

Het patroon is volledig op maat berekend. Jij geeft aan welke stekenverhouding jouw proeflapje heeft, hoe groot de truiendrager is en welke borstomtrek die heeft. Je duwt op het knopje en *poef* een patroon op maat! Geen goed nieuws voor zij die met keuzestress kampen, want de mogelijkheden zijn eindeloos. Fingering of aran of alles daar tussenin: het kan.

Nu ja, het kan bijna allemaal. Tijdens de test waren er een paar testers die last hadden met een te lage / hoge hals. Na enig rekenwerk van Marte, kwam er toch een restrictie: de verhouding tussen het aantal steken en het aantal rijen in het proeflapje moet binnen bepaalde waardes blijven. Dat is wat technisch, maar niet onoverkomelijk. Je moet wel een proeflapje breien, daar ga je niet onderuit kunnen. 

Er volgde een tweede test om zeker te zijn dat de berekeningen klopten. En omdat Felix ondertussen al stikjaloers was op de trui van zijn broer, liet ik me ompraten tot een tweede test. Mijn huishouden was ondertussen toch al hopeloos. 

Gezien de verzameldrang van Felix, bedacht ik me dat zo'n kangoeroezak alleen maar problemen ging geven (lees: 597 stenen, schelpen, papiertjes en ander - in zijn ogen - knutselmateriaal, in zo'n gebreide zak leek me niet ideaal). Ik ging dus voor een eenvoudige versie met streepjes en een borstzakje. Dat laatste zit niet in het patroon, maar is werkelijk poepsimpel. Ik blog daar volgende week over!

Ook deze trui zit als gegoten, wat geen sinecure is met dat lange smalle lijfje. 

copyright coco-cie DSCN5778.jpg

Twee totaal verschillende truien, twee totaal verschillende lijfjes, twee super goed zittende basisstukken, één patroon. Snel, ga dat patroon kopen. Je gaat het je niet beklagen.


Patroon: Quokka Sweater - Compagnie M. - Hier te koop
Wol trui Tom: Drops Cotton Merino (roest en ijsblauw)
Wol trui Felix: Apilou Veritas (lichtgrijs en roest)


Oh en voor ik het vergeet: volgende week ga ik Marte interviewen. Heb je een vraag voor haar die ik haar zeker moet stellen? Wil je graag weten of ze liever van kwatta of nutella houdt? Wat haar lievelingswol is? Of ze huisdieren heeft? Stel je vraag hier en ik haal de pieren uit haar neus!

Follow
Een borstzakje en fijne lijntjes breien.

Een borstzakje en fijne lijntjes breien.

De kunst van proeflapjes breien.

De kunst van proeflapjes breien.